Łącznik krzywkowy SKAD1, 1SKAD1

 

 

1. Zastosowanie

 

Łącznik krzywkowy SKAD1 (nazywany dalej tylko łącznikiem) jest elementem łączeniowym napędzanym krzywką. Obejmuje jeden zestyk rozłączający.

 

2. Dane techniczne

 

Napięcie znamionowe 110 [V] DC
Prąd znamionowy 10 [A]
Prąd wyłączający 1,5 [A] przy indukcyjności obwodu L=0,8 [H]
Przekrój przewodnika połączeniowego 2,5 [mm2]
Osłona 1P00 (zestyki 1P40):
Wykonanie 1: średnica krzywki 13 [mm] oznaczenie SKAD1
Wykonanie 2: średnica krzywki 10 [mm] oznaczenie 1SKAD1

 

3. Opis

 

Łącznik posiada następujące dwie główne części: szkielet (1) z nieruchomymi stykami (2), w którym jest obrotowo ułożona dźwignia (3) z ruchomym zestykiem mostkowym (4) z rolką (5), śrubami połączeniowymi z podkładkami (6) i osłoną przejrzystą (7) ze sworzniem przytrzymującym (8). Szkielet jest prasowany z masy sztucznej. Do niego przynitowane są zestyki nieruchome (2) z nakładkami srebrnymi. Nity posiadają gwint wewnętrzny M4, do którego wkręca się sworzeń do podłączenia przewodników. Zestyk rozwiązany jest w taki sposób, że podłączony przewodnik jest w bezpośredniej styczności z zestykiem nieruchomym, także jakość połączenia polega jedynie na dokręceniu sworznia połączeniowego.

Dźwignia obrotowa (3) jest wypraskiem tej samej masy co szkielet. Obraca się na czopie (9) zabezpieczonym od stron wewnętrznych pierścieniami zabezpieczającymi. Zetknięcie dźwigni z krzywką umożliwia rolka (5) wytworzoną przez łożysko kulkowe 623 (średnica zewnętrzna 10 [mm]) lub 624 (średnica zewnętrzna 13 [mm]) tak, że łącznik nie wywiązuje w swoich skrajnych położeniach przy rolowaniu rolki po krzywce praktycznie żadnego oporu. Moment potrzebny do rozwarcia łącznika, względnie reakcja łącznik na krzywkę przy łączeniu zależy na stromości rozbiegu krzywki. Dźwignia (3) przyciskana jest trwale na krzywkę wskutek nacisku sprężyny (10). Z mniejszej rolki korzysta się w przypadku dokładniejszych programów łączenia - większa średnica rolki zapewnia większą żywotność. Zgrubienie na dźwigni służy jednocześnie jako ograniczenie położenia dźwigni w zestyk ruchomy (4) wyposażony również w nakładki srebrne. Docisk styków wywołuje sprężyna (11). Cały układ zestykowy jest przykryty osłoną przejrzystą (7), która go chroni przed ujemnymi wpływami zewnętrznymi. Osłona przymocowana jest łącznika z jednej strony za pomocą występu zapadającego do karbu w szkielecie (1), a po drugiej stronie pomocą sworznia (8). Osłonę można zdjąć z łącznika po naciśnięciu i przekręceniu sworznia (8) o 90o.

 

4. Działanie łącznika

Po zjechaniu rolki przesuwającej się po krzywce do wykroju krzywki, następuje dociśnięcie ruchomego zestyku mostkowego (4) ze stykami nieruchomymi (2), i następuje załączenie łącznika. Podczas ruchu dźwigni (3) zestyk ruchomy (4) przechodzi dwie fazy drogi. W pierwszej fazie porusza się prostopadle do zestyków nieruchomych (2), aż do dociśnięcia w pewnym międzypołożeniu dźwigni (3). W pozostałej części drogi dźwigni (3) zestyk ruchomy (4) ślizga się po stykach nieruchomych w kierunku stycznej do swego końcowego położenia. W tej fazie drogi, gdy łącznik jest już zwarty dochodzi do tarcia zestyków, a tym samym do ich samoczyszczenia. Proces ten powtarza się w odwrotnej kolejności przy rozwieraniu. Do zabezpieczenia poprawnego działania łącznika potrzeba aby w stanie spoczynkowym tj. w stanie zwarcia łącznika krzywka oddalona była od rolki około 1 - 1,5 [mm]. Do niezawodnego wyłączenia potrzebny jest skok rolki 4 [mm].

 

5. Rysunek

 

rysunek łącznika krzywkowego