Styczniki na wale kułakowym


1. Cel i zastosowanie

 

Styczniki nawale kułakowym służą jako element podłączający do nastawnika głównego.

 

2. Opis i działanie

 

Stycznik sterowany jest za pomocą krzywki (1) poprzez rolkę (2). Składa się ze styku nieruchomego (3) z podłączoną szeregowo cewką gaszeniową (4) i trzymaczem mocującym (5). Następnie składa się ze styku ruchomego (6) i łożyska (7) z trzymaczem mocującym. Dalszą częścią składową jest dźwignia (14) z obracalnie ułożyskowaną rolką (2), która napędzana jest przez tarczę wału krzywkowego. Dźwignia (14) połączona jest jest przegubowo za pomocą łożyska (7) ze stykiem ruchomym (6) celem osiągnięcia ruchu ciernego styków (12) około 1 mm. Zaciski stycznika są wytworzone przez trzymacze (5,8) do styku ruchomego i stałego. Dolny trzymacz (5) jest odizolowany od styku stałego (3) za pomocą rurki gumoidowej (9) i podkładki gumoidowej (10). Trzymacz górny (8) połączony jest przewodząco ze stykiem ruchomym (6) za pomocą giętkiej miedzianej taśmy plecionej (11). Właściwe styki (12) są z twardej miedzi elektrolitycznej. Dopuszczalne zużycie całkowite styków wynosi około 4 mm. Włączenie i nacisk stykowy spowodowany jest przez sprężynę (13), która opiera się o styk ruchomy (6) i trzymacz górny (8). Cewka gaszeniowa (4) jest zwinięta z paska miedzianego, zezwoje są odizolowane za pomocą taśmy leateroidowej. Początek taśmy miedzianej przylutowany jest do rdzenia cewki tak, że prąd z cewki poprowadzony jest poprzez przedłużenie biegunowe (15) styku stałego (3) - przedłużenie biegunowe jest pod napięciem. Obydwa nabiegunniki (15) są przykręcone do rdzenia cewki i styku stałego (3). Komory gaszeniowe (16) tworzą dwie płyty azbesto-cementowe (obecnie prawie wszystkie są z tworzywa sztucznego), znitowane razem z wkładkami, które zwiększają przy wyłączaniu drogę łuku elektrycznego. Komory znitowane są przykręcone do mocno izolowanych trzymaczy komór gaszeniowych (17).

 

3. Rysunek

 

rysunek stycznika